Voor sommigen van Astrids cliënten, is vreemdgaan zelfs een levenselixer. “Vrouwen met het idee dat ze geen libido hadden en dat ze wel 100 konden worden zonder seks, komen er tijdens het vreemdgaan achter dat hun lijf prima werkt en dat ze hartstikke opgewonden kunnen raken. Ze ontdekken een andere kant van zichzelf: een vrouw die juist geniet van seks en er plezier in heeft.”

Dat zit ‘m volgens haar in het karakter van vreemdgaan. Omdat het eigenlijk niet mag, is het spannend. Daarnaast wordt er in een affaire vaak veel aandacht aan elkaar besteed, zowel vriendschappelijk als seksueel.

Bijvoorbeeld in de vorm van uitdagende appjes, stiekeme ontmoetingen of een brutale hand onder de tafel. “Het is een hele uitdaging om het in een langdurige relatie spannend te houden tussen de lakens en de seks niet te laten reduceren tot alleen geslachtsgemeenschap.”

“Van iedere dag hetzelfde voor-, hoofd- en nagerecht, wordt niemand blij. In een affaire ontdekken veel mensen dat er meer is dan dat. Ineens staan ze voor een seksbuffet en proeven ze van meerdere lekkernijen.”

Astrid: “Wat men toelaatbaar vindt, noem ik seriële monogamie. Je mag een hoop partners hebben, zo lang je die maar niet tegelijkertijd hebt. Geen seks hebben is ook oké, maar zodra je vreemdgaat, zit je fout.”

“Dat vind ik heel kort door de bocht. Niet een verhaal is hetzelfde. Ik denk dat het dus belangrijk is om naar elkaar te luisteren, in plaats van de situatie gelijk te veroordelen. Tegelijkertijd zit die denkwijze zo vastgebakken in onze samenleving.”

“Ik merk bijvoorbeeld ook dat vrouwen zich sneller schamen voor hun vreemdgaan. Op het schoolplein wordt er meer over vrouwen geroddeld, dan over de mannen. De vrouw is een hoer, de man is stoer. Zo wordt er helaas nog vaak tegenaan gekeken.”