Zojuist was de feestelijk lancering van de nieuwste LEVEN magazine met als thema ‘taboe’. Ik mocht een bijdrage leveren.
Astrid Kremers:​ ̈Als professional maak ik seksualiteit bespreekbaar, dat helpt om seksuele problemen op te lossen. Als je niet
communiceert over je wensen en grenzen wordt het namelijk lastig om adequaat gestimuleerd te worden. Dat kan tot gevolg hebben dat je niet opgewonden raakt, geen orgasme krijgt of zelfs pijn hebt tijdens het vrijen. Praten over seks is geen doel op zich maar vaak wel een middel om het seksueel plezier te vergroten. ̈
Astrid Kremers is seksuoloog in Utrecht en behandelt in haar praktijk mensen van 18 tot 95 jaar met seksuele problemen. Ook schrijft zij columns in diverse bladen en kranten, schreef het boek Aandacht voor seks en geeft onderwijs en voorlichting over haar vak.
Echte mensen; echte seks
̈Het grote probleem is dat de meeste mensen geen reëel beeld hebben van seks, doordat ze seks alleen in films zien. In mijn werk normaliseer ik, geef ik informatie over hoe seksualiteit in het echt werkt. Want wie ziet er nou echte mensen echte seks hebben? En wie hoort er van
vrienden/familie hoe echte seks gaat? Dit is voor de meesten geen normaal gespreksonderwerp. Dat is nog steeds een taboe. Mensen hebben daardoor soms irreële verwachtingen van seksualiteit en denken dat hun lichaam en hun seksuele problemen raar zijn. Dat beeld kan ik als professional wegnemen en seksuele problemen kunnen gelukkig meestal opgelost worden. ̈
In haar spreekkamer komen veel onderwerpen op tafel die mensen niet met hun partner of anderen bespreken. ̈Voor vrouwen is het grootste taboe denk ik hun eigen seksuele plezier. Mannen hebben soms last van prestatiedruk en faalangst, dat is voor hen vaak een moeilijk gespreksonderwerp. ̈
Astrid denkt dat er minder taboes zijn dan vroeger. ̈Ouders en leerkrachten van nu praten in het algemeen makkelijker over seks dan 100 jaar geleden. Maar dan gaat het helaas vooral over het technische deel en problemen. Het praten over seksueel genot blijft voor de meeste opvoeders nog een taboe. ̈