Barbara Muller interviewt seksuoloog NVVS Astrid Kremers tijdens Women’s Power Lab
Over liefde, verlangen, stress, fantasie en het echte verhaal achter seksualiteit
Vanavond word ik geïnterviewd door Barbara Muller voor de tweede editie van het Women’s Power Lab. Barbara ken ik al sinds mijn vierde. We zaten samen op de basisschool én middelbare school. Hoe mooi is het dat onze wegen elkaar nu opnieuw kruisen op een podium waar we spreken over wat er echt toe doet.
In dit gesprek lopen we langs vragen die veel vrouwen bezighouden: liefde, fantasie, verlangen, stress en de kracht van seksualiteit. Barbara stuurde mij haar vragen vooraf toe. Hieronder lees je mijn antwoorden. Speciaal voor alle vrouwen die straks in de Kunstkerk in Dordrecht aanwezig zijn, heb ik de vragen alvast uitgebreider uitgewerkt. Ik verwacht namelijk dat Barbara en ik, zodra het gesprek op gang komt, lang niet alle onderwerpen zullen kunnen bespreken.
Het belooft een mooi gesprek te worden tussen twee gepassioneerde vrouwen die andere vrouwen willen inspireren rondom vrouwelijke kracht, verbinding en sensualiteit als levensenergie.
1. Welke droom had je als klein meisje over de liefde?
Als klein meisje droomde ik al over de liefde. Ik was verliefd op een jongen uit de klas waar jij misschien ook verliefd op was. Dat gevoel van verliefdheid vond ik toen al fascinerend.
Het is zo’n bijzonder gevoel dat bijna iedereen kent. Je hart dat sneller gaat kloppen, de spanning, de nieuwsgierigheid naar de ander. Toen al voelde ik hoe belangrijk liefde en verbinding zijn in een mensenleven.
Die nieuwsgierigheid naar liefde, verbinding en intimiteit is eigenlijk altijd gebleven.
2. Wat maakte dat je zoveel interesse kreeg in seksualiteit dat je er je beroep van maakte?
Eigenlijk is seksualiteit in al mijn werk altijd aanwezig geweest.
Voordat ik seksuoloog werd, werkte ik namelijk in de psychiatrie en later in een psychotraumacentrum. Daarna heb ik samen met Iva Bicanic het Centrum Seksueel Geweld opgericht. In al die werkvelden kwam seksualiteit steeds weer terug.
Relatie, intimiteit, aanraking en verbinding zijn voor de meeste mensen ongelooflijk belangrijk. Tegelijk merk je dat juist op dat terrein veel mensen worstelen.
Alles wat je in je leven hebt meegemaakt speelt daarin een rol. Je opvoeding, eerdere relaties, ervaringen met veiligheid of onveiligheid, stress, gezondheid, je huidige situatie en je verwachtingen over seks.
Als seksuoloog luister ik naar dat hele verhaal. Niet alleen naar het probleem, maar naar het leven van iemand. Vanuit aandacht, respect en empathie zoeken we samen naar wat er speelt en wat kan helpen.
Dat maakt het vak zo bijzonder. Hier komt eigenlijk alles samen wat menselijk is.
3. Welke problemen kom je vaak tegen in je praktijk?
In mijn praktijk zie ik dagelijks volwassenen met verschillende seksuele en relationele vragen.
Veelvoorkomende problemen zijn bijvoorbeeld:
- pijn bij het vrijen
- erectieprobleem
- onzekerheid, (faal)angst en prestatiedruk
- vaginisme
- opwindingsproblemen
- vreemdgaan en affaire(s)
- geen zin in seks of seksuele aversie
- verschil in verlangen
- orgasmeproblemen
- voortijdige ejaculatie
- vragen over seksuele identiteit en oriëntatie
- fertiliteitsprobleem gecombineerd met seksueel problemen
- seksverslaving
- a-seksualiteit
Seksuele problemen staan zelden op zichzelf. Vaak spelen lichamelijke factoren, psychologische factoren en relationele factoren tegelijk een rol.
De meeste mensen ervaren in hun leven één of meerdere seksuele problemen. Dat is heel menselijk. Wanneer seksuele problemen langer aanhouden of de levenskwaliteit of de relatie onder druk zetten, kan het helpend zijn om laagdrempelig ondersteuning te zoeken bij een geregistreerd seksuoloog NVVS.
4. Praten over seks voelt nog steeds als een drempel. Hoe komt dat?
Over veel onderwerpen praten we tegenwoordig vrij makkelijk. Over seks is dat nog steeds anders.
Dat heeft ook te maken met het feit dat we seksualiteit bijna nooit echt zien. Je ziet zelden echte mensen echte seks hebben. Het blijft iets dat achter gesloten deuren plaatsvindt.
Als je iets weinig doet, wordt het automatisch moeilijker. Dat geldt voor alles.
Daarom is het heel normaal dat mensen een drempel ervaren. Het goede nieuws is dat praten over seks makkelijker wordt naarmate je het vaker doet.
5. Waarom vinden veel vrouwen het moeilijk hun verlangens uit te spreken?
Onderzoek laat zien dat veel vrouwen sterk gericht zijn op het seksuele plezier van de ander en minder op hun eigen genot. In gesprekken in mijn praktijk hoor ik regelmatig dat vrouwen zich afvragen of hun partner het wel naar zijn zin heeft, of ze het ‘goed doen’ en of ze hun partner niet teleurstellen. Hun aandacht gaat dan vooral naar de ander, terwijl hun eigen verlangens minder ruimte krijgen.
Daarnaast speelt ook de sterke nadruk op uiterlijk een rol. In veel culturele boodschappen lijkt ‘sexy zijn’ belangrijker dan werkelijk seksueel voelen wat je zelf verlangt. Vrouwen leren daardoor vaak eerder hoe ze aantrekkelijk kunnen overkomen dan hoe ze hun eigen lichamelijke signalen en wensen kunnen herkennen en uitspreken.
Ook bestaat er nog steeds een seksuele dubbele standaard. Mannen worden regelmatig aangemoedigd om hun verlangens te uiten, terwijl vrouwen sneller te maken krijgen met kritiek of slutshaming wanneer zij open zijn over hun seksualiteit. Dat kan ertoe leiden dat vrouwen hun verlangens eerder inslikken of voorzichtiger worden in het uitspreken ervan.
Dat heeft ook historische wortels. Tot ver in de twintigste eeuw werd seks binnen het huwelijk vaak gezien als een plicht van de vrouw. Seksualiteit werd minder verbonden met plezier of verlangen van vrouwen zelf. In onze taal zie je daar nog sporen van. Denk bijvoorbeeld aan de uitdrukking ‘meisje van plezier’, die het seksuele plezier van de man centraal stelt.
Het dominante heteroseksuele script speelt ook een rol. In veel culturele verhalen over seks staat penetratie centraal als hét doel van seksualiteit. In dat script draait seks vaak om een lineair verloop: voorspel, penetratie en uiteindelijk het orgasme van de man. Het vrouwelijke lichaam en het vrouwelijke genot krijgen daarin minder aandacht. In porno en veel romantische films zie je dit patroon nog steeds terug.
Seksuologisch onderzoek laat zien dat dit script grote invloed heeft op hoe mensen over seks denken en hoe ze zich gedragen in bed. Wanneer penetratie wordt gezien als de kern van seks, kan het lijken alsof het belangrijkste doel is dat de man klaarkomt. Het gevolg is dat vrouwen soms minder ruimte ervaren om hun eigen tempo, voorkeuren of verlangens uit te spreken.
Professor Ellen Laan heeft hier veel onderzoek naar gedaan. Zij liet zien dat het vrouwelijke lichaam vaak anders reageert dan mensen denken. De clitoris speelt een centrale rol in seksueel plezier van vrouwen en directe stimulatie daarvan is voor veel vrouwen belangrijk. Toch richt veel seksuele interactie zich vooral op penetratie, waardoor het genot van vrouwen minder vanzelfsprekend aandacht krijgt. Volgens Laan kan goede kennis over het lichaam en open communicatie over wat prettig voelt vrouwen helpen om meer regie te ervaren over hun eigen seksualiteit.
Daarnaast speelt ook sociale conditionering een rol. Vrouwen krijgen van jongs af aan vaak subtiel de boodschap dat ze zorgzaam, attent en gericht op anderen moeten zijn. Dat kan ertoe leiden dat ze in seksualiteit eerder geneigd zijn om te pleasen of zich aan te passen. Veel vrouwen vinden het daarom spannend om duidelijk te zeggen wat ze zelf willen of juist niet willen.
Gelukkig verandert er ook veel. Door betere seksuele voorlichting, meer aandacht voor vrouwelijke seksualiteit in wetenschap en media en door gesprekken die opener worden, krijgen vrouwen steeds meer ruimte om hun eigen verlangens te ontdekken en te verwoorden. Wanneer partners nieuwsgierig naar elkaar luisteren en seksualiteit zien als iets dat je samen onderzoekt, ontstaat er vaak vanzelf meer vrijheid om wensen en grenzen uit te spreken.
6. Meer dan de helft van de mensen ervaart veel stress. Wat doet stress met seksualiteit?
Stress is een van de sterkste remmende factoren op seksualiteit. In de seksuologie gebruiken we vaak het dual control model of sexual response. Dat model beschrijft seksualiteit als een systeem met een gaspedaal en een remsysteem. Het gaspedaal staat voor alles wat seksuele opwinding stimuleert, de rem voor factoren die seksualiteit juist afremmen. Stress activeert bij veel mensen vooral die rem.
Wanneer stress oploopt, verandert het zenuwstelsel. Sommige mensen schieten in een soort overdrive, alsof een chimpansee het stuur overneemt: gespannen, gejaagd en continu alert. Anderen trekken zich juist terug als een schildpad: moe, vlak en moeilijk bereikbaar. In beide situaties wordt verbinding lastiger. Met jezelf, met je lichaam en met je partner. En zonder die verbinding wordt vrijen vaak een ver-van-je-bed-show.
Dat heeft ook te maken met wat we de window of tolerance noemen. Binnen dat spanningsgebied voel je je veilig en ontspannen genoeg om aanwezig te zijn, te voelen en je open te stellen voor seksuele verbinding. Maar als je daarboven of daaronder schiet, wordt dat moeilijker.
Veel mensen zijn tegenwoordig niet mindful, maar juist mind full: hun hoofd zit vol werk, verantwoordelijkheden, prikkels en zorgen. Dan is het lastig om met aandacht in je lichaam te zakken en aanwezig te zijn bij aanraking of vrijen. Je gedachten dwalen af naar to-do lijstjes, kinderen, werk of alles wat nog moet gebeuren.
Daarom spelen leefstijl en herstel een grote rol bij seksualiteit. Rust, ontspanning, goede slaap, bewegen, buiten zijn, lachen en minder beeldschermtijd helpen het zenuwstelsel weer te kalmeren. Wanneer er weer ruimte komt voor ontspanning en veiligheid, ontstaat vaak vanzelf ook weer ruimte voor verlangen, verbinding en plezier.
7. Fantasie werkelijkheid maken of laten bij fantasie?
Het boek Want van Gillian Anderson beschrijft een grote verscheidenheid aan vrouwelijke seksuele fantasieën. In het boek staan 174 echte, anonieme fantasieën van vrouwen van over de hele wereld. Ze laten zien hoe rijk, persoonlijk en divers onze innerlijke seksuele wereld kan zijn.
Fantasieën kunnen ontzettend creatief en levendig zijn. Ze geven ruimte om verlangens, emoties en nieuwsgierigheid te verkennen zonder dat de realiteit daar direct aan verbonden hoeft te zijn. Dat betekent niet automatisch dat je alles wat je fantaseert ook daadwerkelijk in het echte leven wilt uitvoeren.
Sommige fantasieën zijn juist mooi omdat ze fantasie mogen blijven. Ze kunnen een plek hebben in je gedachten, zonder dat ze ooit werkelijkheid hoeven te worden. Andere fantasieën kunnen juist leuk zijn om samen met een partner of alleen te onderzoeken in de werkelijkheid, als dat veilig en passend voelt.
Als seksuoloog zie ik dat veel mensen schaamte ervaren rondom hun fantasieën. In onze cultuur rust er nog vaak een taboe op praten over verlangens. Terwijl fantasieën een heel normaal en gezond onderdeel van seksualiteit zijn. Ze kunnen zelfs bijdragen aan meer plezier, ontspanning en creativiteit in het seksleven.
Belangrijk om te weten is dat een fantasie geen directe reflectie hoeft te zijn van wie je bent of wat je werkelijk zou doen. Fantasieën spelen zich af in een veilige mentale ruimte waar je vrij kunt denken, zonder verplichtingen. Je mag ze delen met een partner, maar dat hoeft niet. Die keuze is helemaal aan jou.
Wat ik mooi vind aan de aandacht voor fantasieën in boeken zoals Want, is dat ze laten zien hoe persoonlijk en uniek seksualiteit is. Er bestaat geen standaard fantasie en er is ook geen goede of foute fantasie. Het gaat er vooral om dat je nieuwsgierig mag blijven naar je eigen gedachten en verlangens, zonder oordeel.
Voor veel mensen kan fantaseren een manier zijn om hun seksualiteit beter te leren kennen. Soms kan het zelfs een alternatief zijn voor seksuele prikkels zoals porno, omdat fantasieën meer ruimte geven voor eigen verbeelding, waarden en wederzijds plezier.
Of een fantasie alleen in je hoofd blijft of ook een plek krijgt in de werkelijkheid, is uiteindelijk een persoonlijke keuze. Het belangrijkste is dat je jezelf de vrijheid geeft om te fantaseren zonder schaamte en met nieuwsgierigheid naar je eigen seksuele beleving.
8. Veel mensen gaan vreemd. Zijn we gemaakt voor monogamie?
Het klopt dat vreemdgaan veel vaker voorkomt dan veel mensen denken. Tegelijk rust er nog altijd een groot taboe op het onderwerp. Juist daardoor praten mensen er vaak niet open over, terwijl de behoefte om er in vertrouwen over te spreken vaak groot is. In mijn praktijk zie ik regelmatig mensen en stellen die hiermee te maken krijgen. Soms gaat het om een eenmalige ervaring, soms om een langdurige affaire, soms om een emotionele band buiten de relatie die steeds intiemer is geworden.
Wat ik belangrijk vind, is dat we niet meteen oordelen. Woorden als overspel, bedrog of ontrouw zijn vaak zwaar beladen. Natuurlijk kan vreemdgaan veel pijn veroorzaken, maar moreel veroordelen helpt meestal niet om te begrijpen wat er werkelijk is gebeurd. Als buitenstaander hoef je er niet direct iets van te vinden. Veel belangrijker is dat je luistert en naast de ander gaat staan. Wat was de voedingsbodem? Wat speelde er in iemands leven of relatie? Wat werd er gemist? Waar zat de eenzaamheid, de hunkering, het verlangen, de spanning of juist het verdriet?
Vreemdgaan is zelden een simpel zwart-wit verhaal. Het kent veel vormen en veel lagen. Het kan gaan om seks, maar ook om verliefdheid, aandacht, geheimen, bevestiging, troost, avontuur of het gevoel eindelijk weer even te voelen dat je leeft. Soms speelt er al langer iets in de relatie, soms juist niet en gebeurt het ook in relaties die goed zijn. Dat maakt het onderwerp zo complex en zo menselijk.
De vraag of wij gemaakt zijn voor monogamie heeft daarom geen eenvoudig ja of nee als antwoord. Mensen verschillen enorm. Sommige mensen voelen zich heel goed in exclusieve verbinding, anderen merken dat verlangen, nieuwsgierigheid of hechting ingewikkelder en fluïde zijn dan het ideaalbeeld dat onze cultuur vaak voorschrijft. Relaties en seksualiteit zijn niet statisch. Ze veranderen mee met levensfasen, omstandigheden, stress, verlies, verlangen en persoonlijke ontwikkeling.
Wat ik in mijn werk vooral zie, is dat stilte vreemdgaan vaak groter maakt. Vreemdgaan gedijt in geheimhouding, schaamte en eenzaamheid. Juist daarom is het zo waardevol als iemand zijn of haar verhaal eindelijk hardop mag uitspreken. Door zonder oordeel en met oprechte nieuwsgierigheid te luisteren, ontstaat vaak meer inzicht in wat er werkelijk is gebeurd en wat iemand nodig heeft. Soms is dat helderheid, soms rouw, soms een besluit, soms een nieuw gesprek over de relatie. En soms begint herstel simpelweg met één veilige plek waar het hele verhaal er eindelijk mag zijn.
9. Wat is een rode vlag voor je seksleven?
Een belangrijk waarschuwingssignaal is pijn bij het vrijen. Onderzoek laat zien dat ongeveer 12 tot 21 procent van de vrouwen pijn ervaart bij seks. Bij jonge vrouwen liggen die cijfers nog hoger. In studies onder jonge vrouwen rapporteert zelfs bijna de helft pijn of ongemak bij penetratie.
Veel vrouwen praten hier niet gemakkelijk over. Schaamte, onzekerheid of het idee dat pijn bij seks er nu eenmaal bij hoort zorgen ervoor dat vrouwen soms jarenlang doorgaan met seks die pijn doet. Soms uit liefde voor hun partner, soms omdat ze denken dat penetratie nu eenmaal “moet”.
Maar pijn bij seks is nooit iets dat je moet negeren. Het is een duidelijk signaal van het lichaam dat er iets niet klopt. Het lichaam probeert als het ware te zeggen: stop even, luister naar mij.
Pijn kan verschillende oorzaken hebben. Soms speelt onvoldoende seksuele opwinding een rol, waardoor de vagina nog niet voldoende ontspannen, vochtig en elastisch is. Soms spelen gespannen bekkenbodemspieren, hormonale veranderingen, huidproblemen van de vulva of stress en angst een rol. Vaak gaat het om een combinatie van lichamelijke, psychologische en relationele factoren.
Wat ik in mijn praktijk vaak zie, is dat wanneer pijn een paar keer voorkomt er een vicieuze cirkel kan ontstaan. De verwachting dat seks pijn zal doen zorgt voor spanning, die spanning vermindert de opwinding en daardoor kan de pijn opnieuw ontstaan.
Het belangrijkste is daarom: doorgaan met seks die pijn doet is nooit de bedoeling. Pijn bij seks verdient aandacht en onderzoek. Het goede nieuws is dat pijn bij vrijen in veel gevallen goed te behandelen is wanneer de oorzaak duidelijk wordt en er ruimte komt voor kennis, ontspanning en veilige seksuele ervaringen.
10. Veel mannen gaan snel op hun doel af. Hoe kunnen we dat veranderen?
Het klopt dat penetratie voor mannen vaak een zeer directe en belonende vorm van stimulatie is. Dat heeft te maken met de anatomie van de penis.
Voor vrouwen werkt dat anders. De eikel van de clitoris ligt aan de buitenkant van het lichaam en krijgt bij penetratie vaak minder directe stimulatie.
Toch hoor ik van zowel mannen als vrouwen dat ze vooral verlangen naar verbinding. Naar samen de seksuele energie voelen stromen.
Mannen geven bijvoorbeeld ook vaak aan dat ze het niet prettig vinden wanneer een vrouw passief blijft liggen.
Wederzijds plezier en betrokkenheid zijn voor beide partners belangrijk.
11. Hoe blaas je je seksleven nieuw leven in?
In mijn praktijk werk ik vaak met het idee van een seksbuffet. Veel mensen hebben namelijk een vrij smalle definitie van seksualiteit. Ze denken al snel aan één script: eerst voorspel, daarna penetratie en uiteindelijk een orgasme. Als dat niet gebeurt, voelt het al snel alsof seks ‘niet gelukt’ is.
Maar seksualiteit kan veel breder zijn. Denk aan aanraking, zoenen, knuffelen, masseren, fantaseren of samen ontdekken. Wanneer je seksualiteit ziet als een buffet met allerlei mogelijkheden, ontstaat er veel meer ruimte voor plezier, ontspanning en speelsheid.
Het idee van buffetseks is simpel: seks is geen vast menu met een verplicht hoofdgerecht. Net zoals bij een buffet kun je kiezen wat op dat moment goed voelt. Soms is dat iets kleins en intiems, soms iets intensers.
In mijn praktijk zie ik dat een smal seksueel script vaak leidt tot prestatiedruk en spanning. Door seksualiteit breder te bekijken verschuift de focus van presteren naar beleven. De vraag wordt dan niet meer of het “lukt”, maar: wat voelt nu prettig en waar zijn we nieuwsgierig naar?
Juist die vrijheid en variatie helpen om seksualiteit weer levendiger te maken. Minder moeten (ont-moeten) en meer mogen. Minder doelgericht en meer aandacht voor verbinding, plezier en speelsheid.
12. Wat gebeurt er als vrouwen hun seksuele kracht weer omarmen?
Seksualiteit is in de kern een levensenergie.
Wanneer iemand merkt dat het verlangen afneemt, kan dat een belangrijk signaal zijn. Niet iets om meteen te veroordelen, maar om nieuwsgierig naar te worden.
Wat probeert het lichaam te vertellen?
- Ben je moe of ervaar je stress?
- Voel je je niet gezien of gehoord in je relatie?
- Is het leven misschien wat vlak geworden?
- Ervaar je seksuele druk?
Door nieuwsgierig te kijken naar dat signaal ontstaat vaak beweging.
13. Wat zou jij willen meegeven aan moeders die een dochter hebben?
Wat ik dochters vooral zou willen meegeven, is dat hun lichaam van henzelf is. Dat seksualiteit iets moois kan zijn dat te maken heeft met plezier, verbinding en nieuwsgierigheid.
Tegelijk is het belangrijk om te weten dat zowel mannen als vrouwen grensoverschrijdende ervaringen kunnen meemaken. Gelukkig hebben de meeste mensen seksuele ervaringen juist vanuit plezier en wederzijdse verbinding.
Ik zou jonge vrouwen ook stimuleren hun eigen lichaam te leren kennen. Veel vrouwen weten minder over hun eigen anatomie dan mannen, terwijl goede kennis van je lichaam juist helpt om te begrijpen wat prettig voelt. Geef meisjes daarom ook juiste anatomische kennis, bijvoorbeeld over de clitoris en hoe het vrouwelijke lichaam werkt.
Daarnaast leven we in een cultuur waarin vrouwen vaak onrealistische eisen aan hun lichaam stellen. Een realistisch lichaamsbeeld en zelfkennis zijn daarom ontzettend belangrijk.
En misschien wel de belangrijkste basis: geef kinderen, en dus ook dochters, een veilige hechting mee. Wanneer een kind zich gezien, gehoord en veilig voelt, legt dat een fundament voor gezonde relaties, grenzen voelen en later ook voor een gezonde seksuele ontwikkeling.
Tot slot een persoonlijke vraag: hoe houd jij jouw lange relatie seksueel levend?
In mijn lange relatie zie ik liefde en seksualiteit niet als vanzelfsprekend. Voor mij begint het met nieuwsgierig blijven naar elkaar en dankbaar te zijn dat hij mijn partner is. Ik vind het belangrijk om echt te blijven luisteren naar het verhaal van mijn man en te blijven voelen wat er bij ons allebei speelt.
Ik zorg ook goed voor mijn eigen energie. Yoga, krachtsport en veel buiten zijn helpen mij om in mijn lichaam te blijven. Nieuwe levendige ervaringen opdoen, plezier maken en samen lachen doen veel voor seksuele energie. In mijn vrije tijd zit ik bewust weinig achter een beeldscherm, hoewel ik moet bekennen dat dit mij niet altijd makkelijk afgaat.
Daarnaast geloof ik in kleine, liefdevolle dingen. Elkaar liefdevolle aandacht geven, een compliment, elkaar verrassen. En ook speelsheid vind ik belangrijk en blijven (tong)zoenen. Veel stellen stoppen daar in lange relaties langzaam mee, terwijl dat juist een heel krachtige manier is om verbonden te blijven.
Wat voor mij ook belangrijk is, is verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen ‘rem en gas’ en afstemmen op dat wat belangrijk is voor mijn partner. Elke dag weer, heel bewust.
En ik blijf realistisch. Seksualiteit is fluïde en verandert steeds, ook mijn seksleven. Net als het leven kent het pieken en dalen. Dat hoort erbij.
Een leuk seksleven ontstaat niet vanzelf. Daar moet je aandacht en moeite voor blijven doen, ik ook. Juist door nieuwsgierig te blijven, speelsheid te houden, een brede visie op seks te hebben, oplossingsgericht in het leven te staan en elkaar te blijven verwonderen, blijft onze seksuele verbinding levend.
Meer lezen over seksualiteit, relaties en seksuele problemen kan in de gratis kennisbank van mijn praktijk:
- pijn bij het vrijen
- vreemdgaan en relaties
- vragenlijst: zo werkt jouw ‘rem en gas’
- verschil in verlangen
- geen zin in seks
- seksbuffet
- seksuele fantasieën
En kijk eens op: